Jak pomóc dziecku z dysleksją?

Robi błędy ortograficzne i zwykle nie potrafi płynnie czytać. Myli podobnie brzmiące wyrazy, przestawia litery. Jeśli twoje dziecko również zmaga się z dysleksją, czyli specyficznymi trudnościami w nauce czytania i pisania, przeczytaj ten artykuł, a dowiesz się, jak możesz mu pomóc.

Schule

Praca z dzieckiem w domu jest niezbędnym elementem pokonywania dysleksji. Bez niej uczeń nie osiągnie postępów. Ponieważ tempo pracy dziecka z dysleksją jest niższe od tempa jego rówieśników, praca musi być przemyślana i uporządkowana. Wymaga szczególnej systematyczności, zwrócenia uwagi na poprawne zapisywanie. Polega na korygowaniu błędów z pomocą słownika i osoby dorosłej, czytaniu na głos, kolorowaniu, podkreślaniu i zaznaczaniu wyrazów. Dodatkowo włączamy do tego zabawy ruchowe. Używanie jednocześnie wszystkich zmysłów, tzw. polisensoryczność, jest metodą dającą w przypadku dysleksji najlepsze rezultaty. Pozwala ona zrekompensować niedostatki wyni- kające z nieprawidłowej pracy któregoś z analizatorów – wzroku, słuchu bądź ruchu.

Na naukę przeznaczmy codziennie maksymalnie około dwóch godzin. W tym czasie zadbajmy o kilka dziesięciominutowych przerw, w czasie których dziecko wykona ćwiczenia ruchowe, np. podciąganie, bieganie, rzucanie do celu, zabawy z piłką. Poza odrabianiem pracy domowej warto wykonywać też dodatkowe ćwiczenia usprawniające percepcję wzrokową i słuchową. Ćwiczenia te powinny być stosunkowo krótkie i atrakcyjne, aby nie wywołać u dziecka znużenia. Ćwiczenia dodatkowe to np. gra w scrabble, domino obrazkowe lub wyrazowe, wyszukiwanie różnic w słowach i obrazkach, dobieranie par identycznych obrazków, porządkowanie i opowiadanie historyjek obrazkowych, układanie puzzli, szeregowanie figur, ćwiczenia z wykorzystaniem różnych odgłosów, określanie strony, z której dochodzi dźwięk, rysowanie po śladzie, kreślenie szlaczków literopodobnych, układanie kompozycji według wzoru.

Przy pracy z podręcznikiem najważniejszymi elementami są: czytanie na głos treści pracy domowej, zaznaczanie najważniejszych informacji, przeniesienie informacji na tzw. mapę myśli (na dużej kartce: na środku temat, do którego zbiegają się odnośniki – strzałki, pod którymi kryją się konkretne pojęcia zapisane hasłowo, a nie długimi zdaniami), używanie różnych kolorów do zapisu wyrazów, czytanie na głos tego, co zostało zapisane.

Praca z zeszytem przypomina pracę z podręcznikiem. Jej stałe elementy to: czytanie na głos treści pracy domowej, napisanie, przeczytanie na głos i poprawienie błędów, sprawdzenie przez dorosłego. Warto pisać ołówkiem, aby dziecko mogło samo wyszukać błędy i je poprawić. Do sprawdzenia postępów dziecka nie stosujmy dyktand, czyli pisania ze słuchu, a tzw. pisanie z pamięci. Polega ono na zapoznaniu się z tekstem, następnie jest on zakryty kartką, a dziecko musi go napisać.

Warto czytać wspólnie z dzieckiem co najmniej stronę dziennie. Wybierzmy tekst interesujący zarówno dla nas, jak i dla dziecka. Znużony rodzic to dla dziecka słaba motywacja do wysiłku. Tekst nie może być za długi, czytajmy go na przemian głośno i cicho. Systematycznie przechodźmy od zadań łatwiejszych do trudniejszych.

Aby pociecha nie straciła motywacji do ćwiczeń, nigdy nie porównujmy jej do innych dzieci. Musimy mieć dużo cierpliwości, dać dziecku wsparcie i zaakceptować jego problemy. Ważny jest optymizm, pozytywne wzmacnianie, dostrzeganie i docenianie najmniejszego nawet wysiłku. Choć dysleksji nie da się całkowicie wyleczyć, każdy najmniejszy postęp może być kamieniem milowym w dalszym rozwoju dziecka.

Kontakt

05-400 OTWOCK, ul. Górna 9
tel./fax 22 710 12 10
tel. 22 710 0 999
e-mail: redakcja@linia.com.pl