Zanim przedszkolak zostanie uczniem

Diagnoza przedszkolna jest analizą gotowości dziecka do podjęcia nauki w szkole podstawowej. W tym roku objęte są nią wszystkie dzieci kończące pięć i sześć lat, uczęszczające do tzw. zerówek. Zadaniem diagnozy jest określenie, na ile dziecko poradzi sobie z opanowaniem wiadomości i umiejętności zdobywanych w pierwszej klasie szkoły podstawowej.

tablica

Zadaniem nauczyciela przedszkolnego jest przeprowadzenie obserwacji, których celem jest rozpoznanie możliwości i potrzeb rozwojowych dziecka, oraz udokumentowanie ich. Ponadto dziecko na specjalnie przygotowanych kartach pracy wykonuje zadania, które określają jego umiejętności na pięciu poziomach: komunikowania się, umiejętności społecznych, rozumienia i poszanowania przyrody, edukacji matematycznej i wychowania przez sztukę. Diagnoza przeprowadzana jest dwa razy w ciągu roku szkolnego – jesienią, aby jeszcze w trakcie pobytu dziecka w prze-dszkolu podjąć działania wyrównujące start szkolny dzieci, i na wiosnę, aby sprawdzić skuteczność tych działań.

Rodzice często zastanawiają się, czy ich mały przedszkolak jest już gotowy do nauki w szkole. W końcu to jego pierwszy poważny obowiązek. Tak zwana „dojrzałość szkolna” to nie tylko gotowość do podjęcia nauki czytania, pisania czy liczenia, ale też poziom rozwoju psychicznego, fizycznego, umysłowego i emocjonalno-społecznego. Powodzenie w szkole zależy też od motywacji dziecka do nauki.

Przyszły pierwszoklasista: nawiązuje kontakty i współpracuje z innymi dziećmi; skupia uwagę na zadaniu, starannie je wykonuje, jest systematyczny; rozumie zasady rywalizacji, kontroluje emocje; samodzielnie ubiera się i korzysta z toalety; jest ciekawy świata; potrafi słuchać innych, rozumie polecenia dorosłych; swobodnie wypowiada się w sposób zrozumiały; potrafi dokończyć rozpoczętą pracę; jest prawo- lub leworęczny (pamiętajmy, nie należy przestawiać dzieci z ręki lewej na prawą!).

Są dzieci, które wykraczają ponad przeciętność w niektórych aspektach rozwoju, a także dzieci o nieco niższym poziomie i nieco wolniej się rozwijające. Im wcześniej zaobserwujemy, jaki jest poziom rozwoju naszego dziecka, tym więcej czasu będziemy mieć na odpowiednie wsparcie i wspomaganie, co przyczyni się do jego dobrego startu w szkole. Szczególną opieką powinniśmy otoczyć dzieci wrażliwe emocjonalnie; te, które mają małe doświadczenie społeczne; mniej sprawne ruchowo; te, które mają uboższe słownictwo; które niechętnie rysują i malują; z zaburzonym spostrzeganiem wzrokowym i słuchowym; z kłopotami w rozumowaniu matematycznym. Pamiętajmy – jeżeli dzieci uwierzą, że potrafią coś wykonać i nie są w tym gorsze od rówieśników, to same zaczną pod- ejmować się zadań, których do tej pory unikały!

Nie bójmy się momentu posłania naszego małego dziecka do szkoły. Szkoła dopasowuje się do możliwości dzieci w danym wieku. Gdy dzieci zaczynają edukację szkolną w wieku pięciu-sześciu lat, wymagania szkoły muszą być odpowiednie dla maluchów w tym wieku. Obowiązkiem szkoły jest takie przygotowanie organizacyjne i programowe, aby nasze dziecko dało sobie w niej radę.

REKLAMA

REKLAMA