Wartościowy chwast

Pokrzywa bywa wciąż postrzegana jedynie jako kłopotliwy chwast. Zanim jednak spróbujemy się jej pozbyć, warto wiedzieć, że to jedna z najcenniejszych roślin leczniczych. W niektórych rejonach Azji stanowi podstawę medycyny ludowej, a w Europie była traktowana z szacunkiem lub lękiem.
POKRZYWA
Właściwości bakteriobójcze pokrzywy wykorzystuje się, stosując ją zewnętrznie – do przemywania i jako okłady z liści w przypadku schorzeń skórnych, ran, ropni, trądziku, obrzęków

Medycyna naturalna sięga po pokrzywę od dawna. Jej skuteczność w łagodzeniu i leczeniu różnego rodzaju dolegliwości doceniono nawet pomimo złej sławy – przypisywano jej związki z czarną magią. Sok ze świeżo zerwanych pokrzyw – zbiera się je od maja do września w pogodne bezdeszczowe dni i, co ważne, z nieskażonych stanowisk – zaleca się pić na czczo przez całą wiosnę i lato, a zimą zastąpić go herbatą z suszonych liści rośliny. Napoje te mają działać uspokajająco, oczyszczać i orzeźwiać.

Pokrzywa jest bogatym źródłem makro- i mikroelementów: magnezu, fosforu, wapnia, jodu, sodu, krzemu, potasu i żelaza. Stymuluje produkcję czerwonych krwinek i okazuje się bardzo pomocna przy leczeniu anemii i w osłabieniu. Zwiększa również ilość hemoglobiny i erytrocytów, dzięki czemu poprawia krążenie i wydolność fizyczną. Działanie to wzmacnia także obecność witamin: A, B2, B5, C i K. Wyciągi z pokrzywy poleca się w przypadkach niedoborów tych właśnie witamin.

Ekstrakt na odporność
W składzie pokrzywy znajdują się między innymi związki aminowe, garbniki, kwasy organiczne, olejki eteryczne, chlorofil, serotonina, histamina, karotenoidy, fitosterole i flawonoidy. Związki te stymulują odporność na tyle skutecznie, że próbuje się je – z sukcesami – wykorzystywać do walki z toczniem i niektórymi rodzajami nowo- tworów, a także w redukowaniu objawów alergii. Ponieważ mają one również zdolność oczyszczania zatok, her- bata z pokrzywy zalecana jest podczas kataru siennego.

Z kolei pokrzywa jedzona na surowo, np. w sałatce, ułatwia przemianę materii, oczyszcza układ trawienny, korzystnie wpływa na pracę trzustki, wątroby i żołądka. Dzięki właściwościom moczopędnym wspomaga leczenie kamicy nerkowej i innych schorzeń układu moczowego. Wydala z organizmu szkodliwe substancje i pomaga przy artretyzmie. Liściom przypisuje się też działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne, stąd bywają stosowane w terapii układu ruchu (zwyrodnienia i zapalenia stawów, reumatyzm). Jeszcze niedawno reumatyzm leczono, biczując chorych gałęziami pokrzywy.

Okłady na urodę
Właściwości bakteriobójcze pokrzywy wykorzystuje się, stosując ją zewnętrznie – do przemywania i jako okłady z liści w przypadku schorzeń skórnych, ran, ropni, trądziku, obrzęków, jak również stanów zapalnych okolic intymnych. Ekstrakt z pokrzywy jest doskonałą odkażającą płukanką do jamy ustnej, a wmasowany w skórę głowy – działa leczniczo przy łupieżu, łojotoku i wypadaniu włosów (miejscowo poprawia krążenie, przez co sprzyja szybszemu ich wzrostowi). Normalizuje funkcjonowanie gruczołów łojowych i potowych.

Młode liście pokrzywy mogą być dodatkiem do sałatek, past do pieczywa czy zup. Z pokrzywy oprócz wywaru i soku można przyrządzić nalewkę, a suszoną zaparzać lub dodawać do mieszanek przyprawowych. Komponuje się ona doskonale np. z czosnkiem niedźwiedzim czy miętą. Niektóre słodycze, wódki, likiery i piwa barwi się sokiem z pokrzywy – to naturalny i nieszkodliwy zielony barwnik.

  • Przeciwwskazania:
    Pokrzywy pod żadną postacią nie mogą spożywać kobiety cierpiące na nowotwory macicy, cysty oraz wywołujące krwawienia polipy. W chorobach leczonych chirurgicznie trzeba wcześniej skonsultować się z lekarzem. Pokrzywa wzmacnia działanie leków przeciwcukrzycowych, więc nie należy jej z nimi łączyć. Warto również zachować ostrożność w ciąży i okresie karmienia piersią. Panuje co prawda przekonanie, że picie soku z pokrzyw zwiększa produkcję mleka u matek, ale nie potwierdziły tego żadne badania.
  • Pokrzywowe włókno:
    Do około XVI wieku pokrzywa była popularnym surowcem na tkaniny, liny i sita. Z jej włókien wyplatano odzież, której ludy słowiańskie przypisywały nadzwyczajne moce – pokrzywowe ubrania miały chronić swoich właścicieli przed chorobami i złymi mocami. Wiek XVII przyniósł popularność bawełny i jedwabiu, ale zarówno w trakcie I, jak i II wojny światowej z powodu biedy sięgano znów po pokrzywę. Dziś wytwarza się z niej sieci rybackie i szpagat (rodzaj sznurka).

REKLAMA

REKLAMA