Nie tylko święty Wincenty

Na obszarze administracyjnym Otwocka istnieje 10 parafii. Od Ługów po Wólkę Mlądzką, od Kresów do Śródborowa – każda dzielnica ma swój kościół. Stulecie nadania Otwockowi praw miejskich jest dobrą okazją, żeby pokrótce przypomnieć historię ich powstania.
1 – św. Wincentego à Paulo
1 – św. Wincentego à Paulo

Najstarsza w Otwocku jest parafia pw. św. Wincentego à Paulo. Erygowano ją 1 czerwca 1911 r. Należały do niej: Wille Otwockie, Wille Świderskie, Rycice, Natalin i Teklin. Pierwszym proboszczem był ks. Zygmunt Gajewicz. Obecny kościół został zbudowany w latach 1930-1935 dzięki staraniom proboszcza ks. Ludwika Wolskiego według projektu jego brata Łukasza (fot. 1). Kamień węgielny poświęcił ks. bp Stanisław Gall 7 grudnia 1930 r. On też 20 października 1935 r. dokonał konsekracji nowego kościoła. Parafia ta nazywana jest matką wszystkich otwockich parafii, bo dała początek wielu świątyniom w mieście.

Centrum i Kresy

2 – Zesłania Ducha Świętego
2 – Zesłania Ducha Świętego

Nie tak daleko, bo przy ul. Żeromskiego, znajduje się będąca pod opieką ojców pallotynów parafia pw. Zesłania Ducha Świętego (fot. 2). Pallotyni przybyli do Otwocka w 1950 r. Prace duszpasterskie i katechetyczne prowadzili w małej kapliczce mieszczącej się w jednym z kupionych domków. W 1981 r. uzyskali zgodę na budowę domu leczniczo-wychowawczego dla członków stowarzyszenia oraz kaplicy dla okolicznych mieszkańców. Cały kompleks zaprojektował architekt Zbigniew Pawelski. Budowę kościoła rozpoczęto w 1983 r., a kamień węgielny pochodzący z grobu św. Piotra i poświęcony przez papieża Jana Pawła II wmurował we fronton kościoła 20 października 1985 r. ks. biskup Jerzy Modzelewski. Budowa świątyni zakończyła się w 1987 r.  Konsekracji kościoła dokonał ks. biskup Marian Duś 7 maja 1988 r. Rok później, 20 lipca 1989 r., kardynał Józef Glemp, prymas Polski, ustanowił tu parafię.

3 – bł. Ignacego Kłopotowskiego
3 – bł. Ignacego Kłopotowskiego

Jej pierwszym proboszczem został ks. Stanisław Świerczek SAC, a od 2011 r. funkcję tę pełni ks. Krzysztof Wojda SAC. Po drugiej stronie torów, na działce leżącej u zbiegu ulic Filipowicza i Andriollego dobiega końca budowa najnowszej świątyni – parafii pw. bł. Ignacego Kłopotowskiego (fot. 3), będącej najmłodszym otwockim kościołem. Teren, na którym znajduje się świątynia, został przekazany 6 kwietnia 2001 r. diecezji warszawsko-praskiej. Najpierw powstał tu nowy ośrodek duszpasterski, a pierwsza msza święta została odprawiona 14 czerwca 2003 r. Dwa dni później władze wydały pozwolenie na budowę kościoła. W nocy z 16 na 17 czerwca, na dwa dni przed Bożym Ciałem, nieznani sprawcy spalili ołtarz przygotowany z okazji zbliżających się uroczystości. 25 grudnia 2005 r. został ogłoszony dekret erygujący parafię. Wcześniej, 10 września 2005 r., przekazano parafii relikwie bł. księdza Ignacego Kłopotowskiego.

4 – Miłosierdzia Bożego
4 – Miłosierdzia Bożego

Podążając w kierunku Ługów, na skraju osiedla znajduje się kościół pw. Miłosierdzia Bożego (fot. 4). Tutejszą parafię erygował kardynał Józef Glemp w 1989 r., wydzielając jej terytorium z części parafii Matki Bożej Królowej Polski na Kresach. Jeszcze w 1988 r. stała tu tymczasowa kaplica pw. bł. Honorata Koźmińskiego, którą w grudniu 1988 r. podpalili nieznani sprawcy. Została ona odbudowana rok później dzięki hojności parafian. W maju 1990 roku rozpoczęto prace przy fundamentach kościoła, a 7 czerwca 1992 r. ks. bp Kazimierz Romaniuk wmurował kamień węgielny poświęcony przez papieża Jana Pawła II. W listopadzie 1995 r. świątynia została poświęcona. Konsekracja kościoła odbyła się 15 października 2000 r. Uroczystości tej przewodniczył ks. bp ordynariusz Kazimierz Romaniuk. Obecnie proboszczem jest tu ks. Dariusz Bala.

5 – Matki Bożej Królowej Polski
5 – Matki Bożej Królowej Polski

Jedną z najstarszych w Otwocku jest parafia pw. Matki Bożej Królowej Polski na Kresach (fot. 5). Erygował ją kard. Stefan Wyszyński 21 września 1978 r., po tym, jak została wydzielona z części parafii św. Wincentego à Paulo. Jednak jej początki sięgają 1934 r., kiedy ks. Ludwik Wolski, ówczesny proboszcz parafii Otwock, sprowadził tu siostry felicjanki. Zamieszkały one w wynajętym budynku przy ul. Jodłowej 14, gdzie urządziły kaplicę, w której odprawiano msze święte. W 1958 r. powstał tu samodzielny ośrodek duszpasterski. Starania o budowę kościoła trwały 18 lat i zakończyły się sukcesem w 1977 r., kiedy to otrzymano pozwolenie na budowę kościoła. Rozpoczął ją w kwietniu 1979 r. i doprowadził do końca ks. Włodzimierz Jabłonowski. Budynek świątyni jest dziełem zespołu projektantów, do którego należeli: Zenon Liżewski, Waldemar Siwek i Jerzy Gajkowski. Równocześnie z kościołem wybudowano plebanię, dom parafialny i dom dla sióstr felicjanek. Obiekt konsekrował kardynał Józef Glemp 3 października 1988 r. w 10. rocznicę powstania parafii.

Parafie w Świdrze

6 – św. Teresy od Dzieciątka Jezus
6 – św. Teresy od Dzieciątka Jezus

W Świdrze przy ul. Kołłątaja mieści się kościół należący do parafii św. Teresy od Dzieciątka Jezus (fot. 6). Powstała ona 7 stycznia 1951 r. Jej pierwszym proboszczem został ks. Władysław Jędrych. Początkowo nabożeństwa odprawiano w kaplicy domowej, potem – w małym, drewnianym kościele stojącym u zbiegu ulic Mickiewicza i Kołłątaja. W 1972 r. przybyli tu Misjonarze Świętej Rodziny, którzy rozpoczęli swoją pracę duszpasterską. Na obchody 25-lecia istnienia parafii przyjechał ks. prymas Stefan Wyszyński. Zezwolenie na budowę kościoła wydano w 1980 r., prace rozpoczęły się wiosną 1981 r. Odpowiedzialny za budowę był ówczesny proboszcz ks. Wirgiliusz Jarzyński MSF. 18 października 1981 r. wmurowano kamień węgielny z aktem erekcyjnym. Uroczystej konsekracji świątyni dokonał 30 listopada 1986 r. ks. kardynał Józef Glemp. W 1988 r. dokonano poświęcenia trzech dzwonów: św. Bonifacego, św. Teresy i św. Józefa. Od 1 lipca 2013 r. proboszczem tej parafii jest ks. Marian Twardawa MSF

7 – Matki Boskiej Częstochowskiej
7 – Matki Boskiej Częstochowskiej

Drugi kościół w Świdrze mieści się przy ul. Wiązowskiej. Ta okolica jest obszarem parafii  pw. Matki Boskiej Częstochowskiej (fot. 7), którą erygował kardynał Józef Glemp 15 września 1983 r. Powstała ona z części parafii św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Jej proboszczem został ks. Stanisław Pawlik. Trzeba wspomnieć, że już w 1928 r. na tym terenie powstała kaplica, która mieściła się w drewnianym budynku. Proboszcz Pawlik od 1979 r. starał się o jej remont i rozbudowę. Zezwolenie takie otrzymał w 1982 r. Projektantem nowego kościoła został architekt Zbigniew Pawelski. Jednocześnie rozpoczęto budowę nowego domu parafialnego i plebanii. Prace ruszyły w 1984 r., a ich zakończenie nastąpiło w 1993 r. Kamień węgielny pochodzący z Jasnej Góry 16 czerwca 1985 r. poświęcił i wmurował bp Jerzy Modzelewski. Nową świątynię poświęcił bp Kazimierz Romaniuk 12 czerwca 1993 r.

Pozostałe dzielnice

8 – MB Nieustającej Pomocy
8 – MB Nieustającej Pomocy

Kilka kilometrów dalej, na końcu Mlądza znajduje się kościół pw. Matki Boskiej Nieustającej Pomocy (fot. 8). Parafię erygował bp Kazimierz Romaniuk 21 września 1992 r., z części parafii Wiązowna. Budowa świątyni rozpoczęła się w 1994 r. Poświęcenia i wbudowania kamienia węgielnego dokonał ks. abp Sławoj Leszek Głódź 30 października 2007 r. Obok kościoła stoi dzwonnica zbudowana na przełomie 2009 i 2010 r. z trzema dzwonami: Matki Bożej Nieustającej Pomocy, św. Wojciecha i bł. Jana Pawła II. Na placu kościoła znajduje się 20 kapliczek różańcowych zbudowanych przez Jerzego Witana, ułożonych w kształcie różańca z płaskorzeźbami zaprojektowanymi i wykonanymi przez Annę Niedźwiecką-Jędrzejewską.

9 – Józefa Oblubieńca NMP
9 – Józefa Oblubieńca NMP

Najdalej od centrum Otwocka, bo w Wólce Mlądzkiej, wznosi się kościół parafii św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny (fot. 9). Mieszkańcy Wólki Mlądzkiej należeli wcześniej do parafii św. Wita w Karczewie. W 1947 r. teren ten włączono do parafii św. Wincentego à Paulo. Wtedy zapadła decyzja o przebudowaniu dawnego baraku, w którym mieściła się świetlica, na kaplicę. Mszę odprawiali w niej księża z centrum Otwocka. Potem zwrócono się z prośbą o pomoc do otwockich pallotynów. Otrzymali oni od przełożonych zgodę na objęcie stałą opieką duszpasterską wiernych mieszkających w Wólce Mlądzkiej. 22 lipca 1982 r. ks. Kazimierz Trypus SAC spotykał się z inżynierami: Ludomirem Słupeczańskim, Ludwikiem Szperlem, Adamem Suflińskim, którym zaproponował opracowanie planu koncepcyjnego budowy kościoła i obiektów sakralnych. Jesienią 1982 r. uzyskano pozwolenie na budowę. 30 października 1983 r. ks. bp Jerzy Modzelewski dokonał poświęcenia i wmurowania kamienia węgielnego pod budowany kościół. W marcu 1986 r. prymas Józef Glemp zgodził się na erygowanie nowej parafii i poświęcenie kościoła. W czerwcu odbyła się pierwsza samodzielna wizytacja kanoniczna kościoła, na którą przybył ks. bp Kazimierz Romaniuk.

10 – Niepokalanego Serca Maryi
10 – Niepokalanego Serca Maryi

Kolejną parafią wydzieloną z części parafii w Karczewie i parafii św. Wincentego à Paulo jest znajdująca się w Śródborowie parafia Niepokalanego Serca Maryi (fot. 10). Erygował ją 1 września 1983 r. kard. Józef Glemp. Od 1972 r. istniał na tym terenie samodzielny ośrodek duszpasterski, który zorganizował ks. Stanisław Żebrowski. 15 sierpnia 1973 r. ustanowiono tu  samodzielny rektorat z prawem prowadzenia ksiąg parafialnych. Zgodę na budowę kościoła uzyskano w 1977 r. Budynek świątyni zaprojektowali Małgorzata i Zbigniew Wacławkowie. Budowa rozpoczęła się w 1979 r. W kwietniu następnego roku  bp Jerzy Modzelewski wmurował kamień węgielny pochodzący z Bazyliki Zwiastowania w Nazarecie. Został on poświęcony przez chorego już kard. Stefana Wyszyńskiego. Kościół uroczyście konsekrował 7 października 1984 r. kard. Józef Glemp.

REKLAMA

REKLAMA