Ognisko wścieklizny w powiecie otwockim

W powiecie otwockim mamy ognisko wścieklizny! Choroba została potwierdzona u lisa w miejscowości Izabela na terenie gminy Wiązowna. Na obszarze zagrożonym wścieklizną obowiązuje nakaz m.in. trzymania psów na smyczy lub na ogrodzonym, terenie zamkniętym, a kotów w zamknięciu

ALEKSANDRA CZAJKOWSKA

fot. tuwiazowna.pl

Na Mazowszu zostało potwierdzone ognisko wścieklizny. Wojewoda mazowiecki na wniosek Mazowieckiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii wydał rozporządzenie w sprawie zwalczania wścieklizny na terenie powiatów otwockiego i mińskiego oraz miasta stołecznego Warszawy (dzielnice Wawer i Wesoła). W Wawrze zagrożeniem wścieklizną została objęta część dzielnicy ograniczona od północy Mazowieckim Parkiem Krajobrazowym, od zachodu ulicą Kwitnącej Akacji, od południa ulicą Izbicką, ulicą Zagórzańską i ulicą Złotej Jesieni. W powiecie otwockim rozporządzenie dotyczy gminy Wiązowna (bo tę niebezpieczną chorobę wykryto u lisa z terenu sołectwa Izabela), są to miejscowości: Boryszew, Emów, Duchnów, Góraszka, Izabela, Majdan, Michałówek, Stefanówka, Wiązowna, Zagórze, Zakręt.

Urząd Gminy Wiązowna po uzgodnieniach z Powiatowym Lekarzem Weterynarii apeluje do mieszkańców, aby sprawdzili, czy ich zwierzęta (psy, koty) w ciągu ostatnich 12 miesięcy były szczepione przeciw wściekliźnie. Jeśli nie, należy jak najszybciej udać się do najbliższego weterynarza (na terenie gminy działają punkty w Wiązownie i w Malcanowie) i zaszczepić pupila. Zgodnie z ustawą o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych psa lub kota po raz pierwszy przeciwko wściekliźnie powinniśmy zaszczepić po ukończeniu przez niego trzech miesięcy. Potem szczepienie trzeba powtarzać nie rzadziej niż co 12 miesięcy.

Mając na uwadze zachowanie psów i kotów, należy ograniczyć możliwość ich kontaktu ze zwierzętami wolno żyjącymi (stąd nakaz utrzymywania na smyczy). Nie wchodźmy z nimi do lasu. Jeśli mamy zwierzęta hodowlane, trzeba również sprawdzić, czy gospodarstwo rolne jest zabezpieczone przed możliwością wtargnięcia dzikich zwierząt.  

Zakaz organizowania targów, wystaw, pokazów lub konkursów zwierząt oraz przeprowadzania polowań i odłowów zwierząt ma na celu ochronę zdrowia i życia ludzi, którzy mogą mieć kontakt ze zwierzętami.

Wścieklizna jest chorobą zakaźną dotykającą centralnego układu nerwowego. Okres inkubacji choroby wynosi od kilku dni do kilku miesięcy. Wirus wścieklizny jest wrażliwy na wysoką temperaturę i światło słoneczne, ale jednocześnie jest wysoce odporny na niskie temperatury. Do zakażenia wścieklizną dochodzi zazwyczaj na skutek ugryzienia przez chore zwierzę. Zakazić można się także poprzez kontakt ze śliną chorego zwierzęcia. Wirusy wścieklizny początkowo atakują zakończenia nerwowe uszkodzonych miejsc, a następnie, poprzez nerwy obwodowe, mózg. Prawie zawsze jest to choroba śmiertelna.

Objawy wścieklizny:

  • u psów – niepokój, nadmierna pobudliwość, włóczęgostwo, spożywanie niejadalnych przedmiotów, wzmożony popęd płciowy, agresja, ochrypłe szczekanie, ślinotok, opadanie żuchwy z wypadaniem języka, zez, niedowłady kończyn i inne porażenia; 
  • u kotów – podobne objawy jaku psów, przy czym zwierzęta te chowają się, uciekają, nieustannie miauczą, zachowują się agresywnie, a śmierć poprzedza zwykle porażenie kończyn;
  • u bydła – niestrawność i obniżone łaknienie, wzdęcia, zaparcia lub biegunki, drgawki poszczególnych grup mięśni, ślinotok, parcie na przeszkody, ciągłe ryczenie, objawy podobne do rui, nienaturalne ułożenie głowy lub ogona, chwiejność i porażenia kończyn tylnych;
  • u świń – lękliwość, ochrypłe chrząkanie, kurczowe ruchy głowy i gryzienie ściółki;
  • u owiec i kóz – niepokój, wzmożony popęd płciowy, ochrypłe beczenie, nagłe porażenia i upadki;
  • u koni – obserwuje się wpadanie na ściany stajni, drgawki mięśniowe, objawy kolkowe i częste oddawanie moczu.

Zostaw komentarz

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.