Niedostępne zakamarki

Nie od dziś wiadomo, że powiat otwocki ze względu na swoje bogactwo przyrodnicze przyciąga miłośników spacerów i aktywności na świeżym powietrzu. Warto jednak wiedzieć, że są takie miejsca, do których – mimo ich ogromnego uroku – wstęp jest wzbroniony. Na teren większości rezerwatów przyrody znajdujących się w powiecie można wejść jedynie po uzyskaniu pozwolenia od Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Warszawie

Rezerwat Na Torfach

BARBARA MICHAŁOWSKA

Ze względu na wyjątkowość obszarów obejmowanych tą formą ochrony na terenach rezerwatów przyrody w całym kraju pewne zachowania są zabronione po to, by w jak najlepszy sposób chronić te obszary – mówi Kamil Żołądek, specjalista ds. edukacji leśnej z Nadleśnictwa Celestynów.

W całej Polsce istnieje 1505 rezerwatów przyrody. W województwie mazowieckim jest ich 189. Na gruntach należących do powiatu otwockiego znajduje się w całości bądź częściowo aż 12 rezerwatów. Jedynie dwa z nich zostały udostępnione do ruchu turystycznego. Są to Rezerwat Na Torfach im. Janusza Kozłowskiego (ruch pieszy po wyznaczonym szlaku) i Rezerwat Świder (ruch pieszy po wyznaczonych miejscach, teren do biwakowania, pływanie w wyznaczonym akwenie). Rezerwat Na Torfach to najstarszy rezerwat utworzony na terenie powiatu otwockiego. Powstał w 1977 roku. Jest fragmentem wielkiego bagna Całowanie. Istniejące w jego obrębie jezioro to z kolei pozostałość po działalności wydobywczej torfu na tych terenach. W rezerwacie żyją m.in. puszczyki, dudki, dzięcioły czarne, żmije zygzakowate czy żółwie błotne.

Z kolei Rezerwat Świder obejmuje 41 km koryta rzeki Świder, 5 km koryta rzeki Mieni i 20-metrowe pasy brzegu tych rzek. Rezerwat chroni m.in. żyjące tu ryby, na przykład szczupaki, karasie srebrzyste, liny, węgorze, miętusy, klenie i sandacze.

Pozostałe rezerwaty nie są udostępnione do ruchu turystycznego. Przebywanie na ich terenie jest równoznaczne z łamaniem prawa. Ustawa o ochronie przyrody wymienia katalog zakazów, które obowiązują na tych terenach (szczegóły w ramce). Jeśli ktoś chce wejść do rezerwatu, który nie został udostępniony do ruchu turystycznego, musi otrzymać na to zgodę od Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Warszawie (informacje na ten temat są dostępne na stronie RDOŚ: http://bip.warszawa.rdos.gov.pl/wnioski). – Oczywiście zdarza się, że ktoś znajdzie się na terenie rezerwatu, jednak zazwyczaj są to osoby, które nie zdają sobie sprawy z tego, w jakim miejscu się znalazły i jakie zasady w nim obowiązują – mówi Kamil Żołądek, specjalista ds. edukacji leśnej z Nadleśnictwa Celestynów. – Często idąc utartymi ścieżkami, trafiają na teren rezerwatu, na którym nie powinny się znaleźć. Rzadziej spotykamy się z nielegalnym zbiorem grzybów czy runa leśnego z terenu rezerwatów – mówi.

W myśl ustawy o ochronie przyrody z 16 kwietnia 2004 r. (art. 13 ust. 1) rezerwatem przyrody mogą być obszary zachowane w stanie naturalnym lub mało zmienionym, ekosystemy, ostoje i siedliska przyrodnicze, a także siedliska roślin, zwierząt i grzybów oraz twory i składniki przyrody nieożywionej wyróżniające się szczególnymi wartościami przyrodniczymi, naukowymi, kulturowymi lub walorami krajobrazowymi. – Dzięki rezerwatom przyrody zyskujemy na różnorodności gatunkowej i krajobrazowej. Jeśli taki rezerwat będzie udostępniony do ruchu turystycznego, również może stanowić atrakcję i wizytówkę okolicy. Jednak przed udostępnieniem każdego rezerwatu należy rozważyć jego cel ochrony i to, jak takie udostępnienie wpłynie na stan zachowania rezerwatu – przekonuje Kamil Żołądek.

Rezerwat Bocianowskie Bagno

Na terenie rezerwatu zabrania się:

  • chwytania lub zabijania dziko występujących zwierząt, zbierania lub niszczenia jaj, umyślnego płoszenia zwierząt, zbierania poroży, niszczenia nor, gniazd, legowisk,
  • polowania,
  • pozyskiwania, niszczenia lub umyślnego uszkadzania roślin i grzybów,
  • palenia ognisk i wyrobów tytoniowych oraz używania źródeł światła o otwartym płomieniu,
  • zbioru dziko występujących roślin i grzybów,
  • połowu ryb,
  • ruchu pieszego, rowerowego, narciarskiego i jazdy konnej wierzchem,
  • wprowadzania psów,

Rezerwaty przyrody na terenie powiatu *

  • Czarci Dół (od 1983 roku) – Celestynów/Osieck/Leśnictwo Czarci Dół – 9,02 ha.
  • Grądy Celestynowskie (od 1987 roku) – Celestynów/Leśnictwo Celestynów – 8,35 ha.
  • Bagno Bocianowskie (od 1982 roku) Celestynów/Leśnictwo Celestynów – 69,73 ha.
  • Szerokie Bagno (od 1984 roku) – Celestynów/Osieck/Leśnictwo Czarci Dół – 76,74 ha.
  • Rezerwat Na Torfach im. Janusza Kozłowskiego (od 1977 roku) – Karczew/Leśnictwo Torfy – 21,13 ha.
  • Wymięklizna (od 1996 roku) – Sobienie-Jeziory/Leśnictwo Sobienie-Jeziory – 63,11 ha.
  • Rezerwat Świder (od 1978 roku) – Wiązowna/Otwock/Leśnictwo Zbójna Góra, Otwock – 3,53 ha.
  • Pogorzelski Mszar (od 1987 roku) Otwock/Leśnictwo Otwock – 35,08 ha.
  • Żurawinowe Bagno (od 1994 roku) Celestynów (granice administracyjne wsi Regut) – 2,33 ha.
  • Łachy Brzeskie (od 1998 roku) Góra Kalwaria/ Karczew – 476,31 ha.
  • Wyspy Świderskie (od 1998 roku) – Konstancin-Jeziorna/Karczew/Otwock/Józefów – 572,28 ha.
  • Wyspy Zawadowskie (od 1998 roku) – miasto st. Warszawa (dzielnice Wilanów i Wawer)/Konstancin-Jeziorna/Józefów – 530,28 ha.

 * lub częściowo na terenie

2 komentarze do “Niedostępne zakamarki

  • 21 stycznia 2022 o 11:06
    Permalink

    Ciekawy i ważny artykuł.
    Tylko czy powierzchnia poszczególnych rezerwatów, podana na samym dole, nie jest aby w tysiącach (!) ha zamiast w ha? Rezerwat Świder miałby 3,5ha?

    Odpowiedz
  • 23 stycznia 2022 o 10:31
    Permalink

    Autor artykułu prawdopodobnie nie ma pojęcia o temacie bo wymieniając ryby chronione w Rezerwacie Świder rozminął się z rzeczywistością tak bardzo jak tylko można. Np. karaś srebrzysty jest gatunkiem obcym i nie podlega w Polsce żadnej ochronie.

    Odpowiedz

Zostaw komentarz

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.